De afgelopen tijd heb ik tijd genomen om na te denken over mijn positie binnen Atlantic Bridge. Vanwege de thuissituatie (hernia van Esther) was ik in 2010 steeds minder betrokken bij Atlantic Bridge en heb ik de stafwerkzaamheden uit 2009 ‘teruggegeven’.

Gisteren heb ik gesproken met de directeur John Oostdyk en we zijn overeengekomen dat ik mijn werkzaamheden als ‘trainer persoonlijke ontwikkeling voor jeugdleiders’ ga voortzetten. Niet als staflid, maar als ‘associate’. (vrij vertaald: partner van Atlantic Bridge) Dit zijn mensen die zich inzetten voor Atlantic Bridge met behulp van eigen geworven fondsen, ze doen dit veelal vanuit een specialiteit. Bij mij is dat: coaching en training. Dit heb ik de afgelopen 1,5 jaar gedaan bij de stagiaires van Atlantic Bridge en hierop ga ik mij verder toeleggen.

Waarom? Hoe kwam ik tot dit besluit?
Ik heb mij vooral laten inspireren door de evaluatie van het afgelopen jaar. Uit deze evaluatie bleek dat de buitenlandse jongeren (interns) de coaching en trainingssessies van mij erg waardeerden. Ook in het afscheid in augustus kwam dit duidelijk naar voren. Dit heeft mij goed gedaan en geeft goede basis om verder te gaan. Uiteindelijk is dit ook wat ik graag doe: investeren in het leven van jongeren, hen iets meegeven waar ze verder mee kunnen. Dit kan bijvoorbeeld zijn op persoonlijk vlak, loopbaan, studie, relaties of geloof.

Wil je ons financieel ondersteunen dan kan dat vanaf nu uitsluitend via onze gemeente De Wijngaard. Alle informatie kun je vinden door op onderstaande tekst te klikken:

De Bridgebuilders Interns van Atlantic Bridge 2010

Vandaag hebben we een BBQ gehad bij Atlantic Bridge om afscheid te nemen van de Bridgebuilders Interns, de stagiaires die ik heb gecoached in 2009/2010.

Het was een bont gezelschap uit alle hoeken van Europa en Amerika, maar dit team van 5 heeft laten zien dat er geen muren hoeven te bestaan tussen verschillende geloven of nationaliteiten. Ze hebben elkaar met respect behandeld, het was een waardevolle tijd als team. Overigens: niet altijd gemakkelijk!

Dit gaven ze tijdens hun afscheid ook aan. En Atlantic Bridge wil hiermee zeggen: met welke achtergrond je ook bij ons komt, je bent welkom. Uiteindelijk hebben we een God die liefde is, een God die wil verbinden i.p.v. verstrooien of uit elkaar drijven. En juist dat laatste hoor je jammer genoeg de laatste tijd meer en meer. Het unieke van dit team is een voorbeeld voor deze wereld die steeds meer multi culti wordt.

Bogdan, Anna, Mintha en Rachida: het ga jullie goed!

Dat is nu de vraag. Hart voor jongeren – lijkt als nooit te voren aanwezig!! De afgelopen jaren ben ik bezig geweest met veelal jongeren in de leeftijd van 18 – 30 jaar. Daarin heb ik mijn hart voor jong(eren)(volwassenen) teruggevonden tijdens inspirerende gesprekken en ontmoetingen. Zo ervaar ik het althans: ik zou nu dolgraag wat kunnen betekenen voor jongeren in onze samenleving. En daarmee mijn geld om mijn gezin te onderhouden verdienen.

Op welke manier? Niet zozeer ‘upfront’ op festivals, jongerenkampen, jeugdgroepen of jeugdkerken, maar eerder achter de schermen. Ik zou het liefst aan de slag gaan met jongeren over levensvragen, coachend. Ik zou ze graag inzicht willen geven in hun persoonlijkheid, kwaliteiten en talenten. Want: geweldig als je al op vroege leeftijd kunt ontdekken wat je sterke punten zijn en dat je daarop voort kunt bouwen.

Deze zomertijd (met name augustus) wordt een tijd van bezinnen, denken, brainstormen, focus en keuzes. Afstemmen op God, kijken wat er gebeurt. Gebed is welkom!

Aanstaande vrijdag/zaterdag, training met Len Kageler (USA) en Bas Huibregtse (NL, YFC), onze gastdocenten.

We bespreken:

a) het belang van en de schaarste aan jeugdleiders
b) missionair jeugdwerk – de strategie van Atlantic Bridge en plannen voor de komende 3 jaar
c) uitleg jaarplan voor de opbouw van jeugdleiders
d) hoe kunnen we dit plan realiseren en wie doet er mee?

Interesse? Geef je op via info@atlanticbridge.org of bel even: 0113-383321.

Je kunt de Europe week goed volgen via de website van Atlantic Bridge.
Het is een enthousiaste groep, zo merkte ik afgelopen maandag. Toen heb ik kort wat verteld over Bridgebuilders. Enkele jongeren in de zaal waren geïnteresseerd. (met name uit Tsjechië)
Verder wordt er heel wat afgezongen daar in Kruiningen. Ook sport en spel, sprekers, discussie, workshops en het bezoeken van de molen in Kruiningen stond deze week op het programma.

Ook op Facebook zijn talloze foto’s te vinden!! Maar dan moet je wel een account hebben, natuurlijk.

Meer over hoe het kon gebeuren: de duck boat kwam door motorproblemen in een zeer gevaarlijke situatie waar ze overgevaren werden door een groot schip.

Filmpje over de kerk waar de Hongaarse jongeren worden opgevangen, onderdeel van de uitwisseling van Atlantic Bridge.

Op de website van Atlantic Bridge is een condoleance register geopend.
Medeleven, gevoelens en gebeden kunnen worden geuit op deze plaats.

Dit is de groep tijdens hun verblijf in Amerika, begin juli

http://www.atlanticbridge.org/important-updates/share-condolences

Gisteren zijn de lichamen van Szeb en Dora gevonden. In de ochtend (in Amerika) werd het bekend gemaakt, nadat de gezonken boot naar boven is gehaald.
Voor de groep was het een grote schok, want ze hoopten allemaal dat het anders zou lopen. Toch, vanaf dat moment kan het verwerken beginnen. ‘Het is hartverwarmende hoe de kerk in Marshallton (Marshallton United Methodist Church, Marshallton PA) hen omringt en verzorgt’, aldus John Oostdyk die ter plekke is.
Inmiddels is op de website van Atlantic Bridge een condoleance register geopend.
Tijdens het schrijven van deze blog wordt een herdenkingsdienst gehouden in de kerk.

Er is veel media aandacht in zowel Amerika als Hongarije. We krijgen veel reacties van mensen uit de buurt die eerder betrokken waren bij Atlantic Bridge activiteiten. Het lijkt erop alsof een community wakker wordt, iedereen elkaar weer op na de tragedie van deze week.

Via het kantoor van Atlantic Bridge heb ik vernomen dat de groep Hongaren in de USA goed opgevangen worden. De mensen daar zijn zeer behulpzaam, je zou kunnen zeggen: het is een goede plek om te rouwen.
De groep is zeer sterk naar elkaar toegegroeid, ze hebben steun aan elkaar. Misschien blijven ze in de USA totdat de geplande tijd die ze hadden voor de reis verstreken is.

In Amerika is aangegeven dat ze het geen ‘rescue’ meer noemen, maar ‘recovery’. Dat wil zeggen dat de hoop op overlevenden is opgegeven. Aangezien er druk vaarverkeer is, is het niet eenvoudig verder te zoeken. Het water is erg donker. Ze proberen de gezonken boot omhoog te krijgen.

John Oostdyk heeft een reactie op de website van Atlantic Bridge geplaatst.

Zojuist is bij mij bekend geworden dat Hongaarse Bridgebuilders die momenteel in Amerika zijn betrokken waren bij een bootongeluk. Gisteren, rond 14.54 uur Amerikaanse tijd gebeurde het ongeluk op de Delaware rivier IN Philadelphia waar een
toeristenboot door een binnenschip in twee stukken gescheurd werd en zonk.
Het is over heel Amerika in het nieuws.

Twee studenten van de groep worden nog vermist. Dat zijn Szeb (een jongen van 20 jaar) en Dora (een meisje van 16 jaar).
Op dit moment is er nog geen nieuws over de zoektocht naar Szeb en Dora en daarom vragen we ieder om te bidden dat dit een goede afloop mag hebben.

John Oostdyk, directeur van Atlantic Bridge is vanochtend vertrokken naar Amerika om bij de groep te zijn.

Nieuws op Amerikaanse websites is te vinden op:

http://www.myfoxphilly.com/

http://www.wibw.com/nationalnews/headlines/97974314.html

http://news.yahoo.com/s/ap/us_philly_duck_boat_accident

http://www.deweekkrant.nl/files/pdfarchief/BEV/20100630/BEV_GMTE-BEV3_100630_2.pdf

Een van de opdrachten voor de stagiaires uit het buitenland is om een collage te maken over hoe je je leven wilt gaan vormgeven. Oftewel: wat wil je gaan bereiken en hoe ziet dat eruit?

Dit is Bogdan uit Roemenië, een enthousiaste en geïnteresseerde jongen van begin de 20. Hij heeft veel potentieel. Mooi om te zien dat hij zo in het leven staat, want in Roemenië hebben ze dat juist nodig. Er is veel verschil in mentaliteit, vooral ouderen zien het somber in.

Bogdan wil graag iets ‘maatschappelijks’ gaan doen voor jongeren of kinderen. Eerst de praktijk beleven en kennen, daarna zelf een organisatie opzetten.

Genoeg ambitie, dus!